|

VACIA
Me
acomodo
en
mi
vida
vacía
y
yerma
Me
escondo
en
los
mas
viles
rincones,
Ocultándome
de
la
mirada
ávida
y
perfecta
De
aquel
que
mira
sin
ver
a
mis
pasiones.
Deseo
la
perfección
del
que
conoce
Del
que
sabe
y
razona
las
cuestiones,
Soy
moribunda
que
grita,
entre
sollozos
Y
pide
a
gritos
que
vuelva
la
esperanza
Que
hará
vibrar
de
nuevo
a
los
lectores.
Añoro
los
momentos
tan
felices
Vividos
en
años
ya
pasados
y
dejo
que
mis
ojos
Se
relajen
y
las
lagrimas
corran
por
mi
rostro.
¿Se
puede
vivir
entre
secretos?
que
harán
daño
a
todo
el
que
se
acerque?
Recojo
mi
maldad
y
la
acomodo
En
el
rincón
perdido
de
mi
mente,
Encarcelo
mi
yo,
como
si
fuera
P
reso
en
cárcel
con
barrotes,
Lo
ahogo
con
sonrisas
y
charangas
Que
nadie
note
que
no
tengo
alma...
Mas
coje
fuerza,
y
quiere
liberarse
Y
cuesta
tanto
mantenerla
atada,
Que
cada
día
escapa
a
mi
poder
Y
se
extiende
poco
a
poco
en
mi
cara,
Y
tú
que
conoces
cada
curva,
Cada
palmo,
y
cada
movimiento,
Lo
notas
y
te
alejas
de
mi
lado
Notando
que
llega
ese
momento...
Me
abandonas
no
por
lo
que
soy,
Me
abandonas
por
lo
que
presientes,
Más
vuelves
cada
noche
a
mi
cama,
Por
que
te
doy
lo
que
en
otras
no
hayas...
M.M.CONESA
Copyright
©
M.M.CONESA
|